Εκλογές και πάλι, τρελλό καρναβάλι!

karnavali-aftodioikisiΑγαπημένε και παραμελημένε μου αναγνώστη,

Ανησυχείς για το πού μπορεί να φτάσει η δεξιά στροφή του ΣΥΡΙΖΑς;

Προβληματίζεσαι για το αν ο Βαγγέλας μπορεί να οδηγήσει τη μεγάλη δεξιά παράταξη σε νέα εκλογικά βάθη;

Σε ανησυχεί το μέλλον του Σταύρακα του Ποταμίσου;

Πιστεύεις ότι ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ήρθε η ώρα του Θάνου του Τζήμερου;

ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ ΚΑΙ ΜΗΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΕΣΑΙ! Continue reading

Advertisements

Είσαι το ΚΚΕ…

kkeΟΚ, λοιπόν, ας μιλήσουμε ειλικρινά.

Είσαι το ΚΚΕ. Το αρχαιότερο εν ζωή κόμμα στην Ελλάδα, με μια ιστορία που έχει και στιγμές μέγιστης λαμπρότητας, αλλά και περιόδους πιο σκοτεινές και σάπιες από το Ντρέντφορτ. Είσαι αυτό που είσαι και έχεις πάρει τις αποφάσεις που έχεις πάρει για τα πράγματα –σωστές, λάθος, η ιστορία θα το κρίνει. Και, τελικά, καλά κάνεις, διότι ποιος είμαι εγώ να αμφισβητήσω τη λογική πίσω από τις αποφάσεις αυτές.

Είσαι το ΚΚΕ. Και –νομίζω για πρώτη φορά στη σύγχρονη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας- ο αρχηγός του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης καλεί τους ψηφοφόρους του κόμματός του και όλους όσοι αισθάνονται κοντά στις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς να υπερψηφίσουν υποψήφιο δήμαρχό σου. Και δεν το κάνει πλαγίως ή εμμέσως: το λέει ανοιχτά, μπροστά στους πολίτες της υπό διεκδίκηση πόλης, χωρίς περιστροφές και χωρίς να ζητήσει τίποτα από εσένα.

Υπενθυμίζω ότι ο τύπος αυτός που καλεί τους ψηφοφόρους να στηρίξουν υποψήφιο δήμαρχο του ΚΚΕ είναι: α) ο αρχηγός του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη χώρα και –κατά πολλούς- μελλοντικός πρωθυπουργός, β) ο υποψήφιος του κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και γ) ο πιθανός νικητής των ευρωεκλογών της Κυριακής. Κι όμως, δείχνοντας τη δέουσα grace, στηρίζει ανοιχτά υποψήφιο του ΚΚΕ.

Είσαι το ΚΚΕ. Για σένα, ο τύπος αυτός είναι σίχαμα: οπορτούνα του κερατά, καμία σχέση με την Αριστερά (Κνίτης ήταν στα μικράτα του, αλλά δεν σε ενδιαφέρει το γιατί δεν έμεινε στο Κόμμα, έτσι;), ένα τσογλάν μπόι, σύμφωνα με βουλευτή σου. Κι όμως, σε υποστηρίζει. Τουλάχιστον για το δήμο της Πάτρας σε στηρίζει ανοιχτά, απροκάλυπτα, ξεκάθαρα. Ξέρεις ότι θα μπορούσε να περιοριστεί σε μια γενικόλογη δήλωση στους δημοσιογράφους, μετά την ομιλία του. Να μη δεσμευτεί. Να σε αγνοήσει. Δεν το έκανε.

Είσαι το ΚΚΕ. Τι κάνεις μπροστά σε αυτό το δεδομένο; Μα, φυσικά, αρχίζεις την παραδοσιακή σου τακτική απέναντι σε οτιδήποτε μη-ΚΚΕ Αριστερό: βάζεις τον υποψήφιο δήμαρχό σου να δηλώσει ότι «το ΚΚΕ δεν κάνει παζάρια» και να προσβάλλει το σύνολο των πιθανών μη-ΚΚΕ ψηφοφόρων σου, λέγοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι «δύναμη ενσωμάτωσης» και ότι ο αρχηγός του «δίνει τα διαπιστευτήριά του στο μεγάλο κεφάλαιο, δίνει όρκους πίστης στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ». Το ξέρεις ότι είναι μισές αλήθειες αυτά που λέει, αλλά τον βάζεις να τα πει, έτσι κι αλλιώς.

Είσαι το ΚΚΕ. Κι όμως, δεν δείχνεις, όχι grace, ούτε καν στοιχειώδη ευγένεια για τη στήριξη που σου παρέχεται. Λες και είναι μια μολυσματική ασθένεια, από την οποία κινδυνεύεις να νοσήσεις, ζητάς καραντίνα από τους οπορτούνες. Πώς θα αποφύγεις τη μόλυνση; Θα βάλεις Κνίτες να κάνουν face control στα εκλογικά κέντρα και να διώχνουν όποιον μοιάζει ΣΥΡΙΖαίος; Θα απαιτήσεις δήλωση του νόμου 105, ότι όσοι σε ψηφίσουν είναι και ΚΚΕ; Τι διάολο θα κάνεις για να αποφύγεις να εμπλακείς με την κοινωνία μιας πόλης που μπορεί να εκλέξει κομμουνιστή δήμαρχο;

Είσαι το ΚΚΕ. Κι όλα αυτά τα κάνεις, ξέρεις γιατί. Διότι δεν θέλεις να κυβερνήσεις, ούτε μπιτσόμπαρο, όχι ολόκληρη πόλη! Κι αν ο υποψήφιός σου χάσει την Κυριακή, ξέρεις τι θα κάνεις, θα βγεις και θα κατηγορήσεις τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι απέδειξε για άλλη μια φορά πόσο άθλιος είναι και πόσο υποταγμένος στο κεφάλαιο και στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ και στους αστούς και στα μονοπώλια (αλήθεια, ο σοσιαλισμός δεν είναι υπέρ των μονοπωλίων, κάνω τόσο λάθος;…) και στον ίδιο τον Κθούλου, μη σου πω, που δεν στήριξε τον υποψήφιό σου, άσχετα αν τρεις μέρες πριν έκανες ό,τι πέρναγε από το χέρι σου για να αποστασιοποιήσεις όλους αυτούς τους δυνάμει ψηφοφόρους του υποψήφιού σου.

Είσαι το ΚΚΕ. Κάνεις ό,τι κάνεις. Έχεις την ιστορία που έχεις. Φοβάμαι ότι σύντομα η ιστορία αυτή θα περάσει στη χρονοντούλαπο της Ιστορίας και τότε δεν θα έχεις κανέναν για να κατηγορήσεις…

#giaolaftaieioSYRIZA

i_want_you_to_shut_the_fuck_upΑπό χθες το βράδυ ακούω μια διαρκή -αν και σχετικά χαμηλόφωνη- γκρίνια για το ΣΥΡΙΖΑς και τη στάση που τήρησε κατά τη συζήτηση και την ψηφοφορία του νέου μνημονίου – πολυνομοσχεδίου. Η κεντρική ιδέα της γκρίνιας αυτής είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑς δεν επέδειξε τη δέουσα στρατηγική, ώστε να αναδείξει με τρόπο σαφή και αδιάψευστο την αθλιότητα που πέρασε η κυβέρνηση για τις τράπεζες. Ότι η κίνηση για πρόταση δυσπιστίας κατά του Στουρνάρα ήταν στρατηγικό λάθος που γύρισε μπούμερανγκ. Ότι η αποχώρηση από τη συζήτηση ήταν κίνηση ήττας. Ότι, με αυτά και με εκείνα, ο ΣΥΡΙΖΑς παίξει το ρόλο “πατερίτσας” της κυβέρνησης και ότι με τη συνολική στάση του αποδεικνύει ότι “δεν μπορεί το παλικάρι”, ότι δεν θέλει να κυβερνήσει.

Θα μπορούσα, αναγνώστη μου, να αρκεστώ να πω ότι #giaolaftaieioSYRIZA και να κλείσω την κουβέντα εκεί. Ωστόσο, επειδή έχω βαρεθεί να διαβάζω και να ακούω απόψεις ανθρώπων οι οποίοι επιχειρούν να εκλογικεύσουν την απόφασή τους να μην ψηφίσουν ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ τον ΣΥΡΙΖΑς, λέω να μιλήσουμε (εγώ, δηλαδή, να μιλήσω κι εσύ να σχολιάσεις, άμα θες…) για το όλο ζητηματάκι.

Αρχίζοντας, μάλιστα, από εδώ: από το Πρόταγκον και ένα άρθρο που περιγράφει ξεκάθαρα τη στάση που τήρησε η κυβέρνηση και τα συστημικά ΜΜΕ έναντι της προσπάθειας του ΣΥΡΙΖΑς να αναδείξει το θέμα των τραπεζών: στην ουσία, μούγκα στη στρούγκα, κι ας τους άλλους να συζητάν για το γάλα, τους ταρίφες, τα φάρμακα και ό,τι άλλο, αρκεί να μη μιλήσουμε για το πώς η ΝΔΣΟΚ κάνει δωράκι τις τράπεζες στους παλιούς τους ιδιοκτήτες.

Ακολουθεί ένα αρθράκι του Κ. Αλεξάκου, που, με αφορμή την κόντρα Βενιζέλου-ΓΑΠ κάνει μερικές αποκαλυπτικές αναφορές για το πώς φθάσαμε στο χθεσινό θέατρο σκιών στη Βουλή, αλλά και μια ενδιαφέρουσα ανάλυση για το συνταγματικό και κοινοβουλευτικό πραξικόπημα που έλαβε χώρα χθες στη Βουλή, προκειμένου α)να περάσει άρον-άρον το πολυνομοσχέδιο και β)να μην υποχρεωθεί ο Στουρνάρας να δώσει εξηγήσεις για τη ρύθμιση που αφορούσε στις τράπεζες.

Όπως διαπιστώνεις, αναγνώστη μου, δεν έχω χρησιμοποιήσει για τεκμηρίωση ούτε ένα έστω αμυδρά φιλοσυριζαίικο σάιτ, μπλογκ ή έντυπο. Μάλιστα, είμαι πρόθυμος, για να μην με χαρακτηρίσεις μονόπαντο να προσθέσω και την “άποψη” του Τέλλογλου σχετικά με τις τράπεζες (καλό κουράγιο, αν αποφασίσεις να την διαβάσεις, πάρε και κανένα λεξοτανίλ, όμως, διότι θεωρώ ότι θα σε κάνει τουλάχιστον έξαλλο…).

Εν κατακλείδι: ο ΣΥΡΙΖΑς επιχείρησε με κάθε τρόπο να φέρει το ζήτημα των τραπεζών στο προσκήνιο της συζήτησης για το πολυνομοσχέδιο, ακολουθώντας, μάλιστα, και μια ελαφρώς γκουερίλα τακτική προκειμένου να τονίσει τη σημασία του (αναφέρομαι στην πρόταση δυσπιστίας κατά του Στουρνάρα). Πέραν του να δώσει ο Τσίπρας μπουνιές σε μέλη της κυβέρνησης, προκειμένου να πάρουν πίσω τη ρύθμιση, δεν είχε άλλη επιλογή/εναλλακτική.

Οπότε, θα παρακαλούσα τους γκρινιάρηδες να μας αφήσουν στην ησυχία μας και στον πόνο μας: παιδιά, το καταλάβαμε, δεν θέλετε να ψηφίσετε ΣΥΡΙΖΑς και ψάχνετε να βρείτε δικαιολογίες για τη στάση σας. ΟΚ, αλλά σας παρακαλώ, μη μας πρήζετε άλλο… ‘hmkay? ‘hmkay.

Μάνα, μητέρα, μανούλα, μαμά…

motherΤελικά έχω αρχίσει να πιστεύω ότι ο πληθυσμός της χώρας, εκτός από ακροδεξιίτιδα, πάσχει και από προϊούσα βλακεία. Δεν μπορώ να εξηγήσω αλλιώς τα απίστευτα βελάσματα που ακούστηκαν για την εμφάνιση μιας τύπισσας που κράταγε μια πικέτα που έγραφε ότι και οι αστυνομικοί έχουν μανάδες. Τα σχόλια για το πόσο σημαντική ήταν αυτή η παρέμβαση δεν θα τα μεταφέρω εδώ -υπάρχουν και όρια στην κακογουστιά που μπορώ να ανεχτώ. Ωστόσο, μου έκανε τρομερή εντύπωση ότι ουδείς επιχείρησε να εξαϋλώσει αυτές τις ανοησίες κάνοντας χρήση κοινής λογικής. Όπερ και η βλακεία στην οποία αναφέρθηκα. Επειδή, δε, αναμένω ότι το θέμα θα συνεχιστεί, προτίθεμαι εδώ να καταρρίψω κάθε επιχείρημα υπέρ της κίνησης της κυρίας αυτής.

Κατ’ αρχάς, και πριν καταθέσω το οιοδήποτε επιχείρημα, να θυμίσω ότι όλοι μας έχουμε/είχαμε μαμάδες: και ο Στάλιν και ο Χίτλερ και ο Μπέρια και ο Πολ Ποτ και ο Πινοσέτ και ο Τζέφρυ Ντάμερ και ο Τζον Γουέιν Γκέισι και η Λαίδη Μπάτορι και ο Τζιμ Τζόουνς. Ως εκ τούτου, και αν δεχθούμε ότι οι αστυνομικοί είναι θηλαστικά του γένους Homo, είδους sapiens (;;;;;), τότε εύκολα συνάγεται ότι και αυτοί έχουν μαμάδες και ότι δεν φυτρώνουν στα λάχανα.

Ωστόσο, το κύριο επιχείρημα για να καταρρίψει κανείς την ακροδεξιά ρητορική σχετικά με το ότι και οι μπατσοι είναι άνθρωποι, είναι ότι ουδέποτε αυτό αμφισβητήθηκε -τουλάχιστον με επιστημονικό τρόπο. Αυτό που αμφισβητήθηκε είναι αν οι μπάτσοι ανταποκρίνονται στο ρόλο που η κοινωνία και το Κράτος τους έχει δώσει. Και, εδώ, τα παραδείγματα που μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι κάνουν πλημμελώς τη δουλειά τους είναι πολλά και κάθε τόσο αυξάνονται. Με απλά λόγια, η συζήτηση δεν είναι αν οι μπάτσοι έχουν μανούλες, αλλά αν οι μπάτσοι λειτουργούν με τον συνταγματικά καθορισμένο ρόλο τους. Αν αυτές οι φωτογραφίες σας πείθουν ότι επιτελούν σωστά το έργο τους, τότε δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσουμε τη συζήτηση.

“Ναι, ρε μαλάκα Κλύστυ, αλλά έχεις δει ποτέ να γίνεται χαμός όταν ένας αστυνομικός κακοποιείται ή ακόμα και πεθαίνει;”. Πρώτον, ναι, έχω δει. Και, δεύτερον, η δουλειά των μπάτσων είναι να προστατεύουν το νόμο και την τάξη. Στο πλαίσιο αυτό, η Πολιτεία τους εκπαιδεύει ειδικά και τους δίνει και τα μέσα για να επιτελέσουν το ρόλο τους. Και, πλέον, να μην ακούσω για το πόσο ανεκπαίδευτοι ή κακοεξοπλισμένοι είναι. Εδώ και χρόνια, έχουν συνδικαλιστικά όργανα τα οποία συνεχώς πιπιλάνε αυτή την καραμέλα, ωστόσο, με την πρώτη ευκαιρία μας δείχνουν εν τοις πράγμασι ότι και τα μέσα έχουν, και την εκπαίδευση για να στραφούν εναντίον άοπλων διαμαρτυρομένων πολιτών, οι οποίοι ασκούν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του συναθροίζεσθαι και της απεργίας/ειρηνικής διαδήλωσης… για να μην αναφερθώ σε άλλες ακόμα πιο ανατριχιαστικές περιπτώσεις.

Εν κατακλείδι, το “επιχείρημα” ότι και οι μπάτσοι είναι αθρώποι δεν έχει με τίποτα να κάνει με τη συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο δρα η αστυνομία στην Ελλάδα της κρίσης και κάθε τέτοια συζήτηση είναι αποπροσανατολιστική και ηλίθια: μην την κάνετε, μειώνεται το I.Q. σας!

Ooops, sorry… :-(

Κατ’ αρχάς, διαβάστε αυτό το ποστάκι του Τέκι. Μη βιάζεστε, διαβάστε το προσεκτικά, εγώ εδώ θα είμαι και θα περιμένω, δεν πάω πουθενά… Δώστε του τη δέουσα προσοχή, μελετήστε το, θα έλεγα, καθώς είναι άκρως διαφωτηστικό για το πώς επιλέγονται και εφαρμόζονται συγκεκριμένες πολιτικές “σωτηρίας” μιας χώρας και ενός λαού από την οικονομική κατάρρευση, τη χρεοκοπία, το πλήρες χάος, μη σου πω. Οπότε, είναι αναγκαίο, για την περαιτέρω συζήτηση να γνωρίζετε για τι ακριβώς μιλάμε…

‘Nτάξ’, το μελετήσατε; ΟΚ, προχωράμε, λοιπόν.

Μ’αυτά και με τούτα, ανακαλύψαμε το βασικό λόγο που στην Ελλάδα στάθηκε αδύνατο να υπολογιστεί το μέγεθος της συρρίκνωσης του ΑΕΠ έστω και ως προσέγγιση από τους “τεχνοκράτες” της τρόικας: πολύ απλά, οι τύποι έκαναν λάθος υπολογισμούς, αφού χρησιμοποιούσαν λάθος πολλαπλασιαστή για την επίδραση των περικοπών στην οικονομία. Με απλά λογάκια, εκτιμούσαν ότι για κάθε περικοπή 100 ευρώ, η οικονομία θα συρρικνωνόταν κατά 50, ενώ στην πραγματικότητα η συρρίκνωση έφθανε τα 170 (!!!) ευρώ.

Κατ’ αρχάς, μια παρατήρηση: εγώ, τουλάχιστον, δεν έχω καταλάβει πώς ορίστηκε αυτός ο πολλαπλασιαστής: Εμπειρικά; Με βάση κάποιον αλγόριθμο; Τον βγάλαμε από την κοιλιά μας; Μας τον έδειξε στον όνειρό μας ο Νυαρλαθοτέπ; Με ένα βασικό ψάξιμο, δεν κατόρθωσα να βρω μια λογική απάντηση σε αυτό το ερώτημα.

Πράγμα που μας οδηγεί στη δεύτερη παρατήρηση: ο πολλαπλασιαστής είναι τόσο λάθος που κυριολεκτικά με προκαλεί να αναρωτηθώ για τη σκοπιμότητα της χρήσης του. Θέλω να πω ότι, σε μια πρόβλεψη, μπορείς να χρησιμοποιήσεις εμπειρικά δεδομένα για να καταλήξεις σε κάποια προβολή, ωστόσο, στην περίπτωσή μας, επί δυόμιση χρόνια κάθε προβολή είναι εντελώς αναξιόπιστη, καθώς δεν πέφτει απλώς έξω, αλλά μιλάμε για αποκλίσεις άλλων τάξεων μεγέθους. Εννοώ ότι δεν προβλέφθηκε ύφεση 5% και είχαμε ύφεση 6% (που και πάλι η απόκλιση είναι μεγάλη), αλλά ότι προβλέφθηκε ύφεση 3% και είχαμε ύφεση 7%. Εδώ, αρχίζει κανείς να αναρωτιέται αν οι τύποι κάνουν προβλέψεις διαβάζοντας τα σπλάχνα ψαριών του Καταλφαβητίξ.

Πράγμα που μας οδηγεί σε τρίτη παρατήρηση: πότε πήραν χαμπάρι ότι οι προβλέψεις τους ήταν λιγότερο αξιόπιστες από ωροσκόπιο σε κουτσομπολίστικο περιοδικό; Υποτίθεται ότι η τρόικα και ιδίως το ΔΝΤ (που ήρθε στην Ευρώπη λόγω μεγάλης τεχνικής εμπειρίας) έχουν την ελληνική οικονομία υπό μικροσκόπιο και την παρακολουθούν διαρκώς. Πόσος καιρός έπρεπε να περάσει για να καταλάβουν ότι, διάολε, κάτι δεν πάει καθόλου καλά;

Πράγμα που μας οδηγεί στο “ζουμί” της υπόθεσης: τι κάνουν τώρα που κατάλαβαν το λάθος τους; Η απάντηση είναι, φυσικά, ότι… συνεχίζουν να απαιτούν την εφαρμογή της ίδιας ακριβώς πολιτικής με πριν. Γιατί; Γιατί έτσι, ρε! Τι πα’ να πει γιατί; Εμείς είμαστε οι σοβαροί “τεχνοκράται” και θα κάνετε ό,τι σας λέμε. Το εκπληκτικό, δε, είναι ότι το σύνολο της ελληνικής πολιτικής τάξης, ομού μετά της αντιπολίτευσης, πέρασε σχεδόν στο ντούκου την αποκάλυψη του λάθους. Αντί, μάλιστα, να απαιτήσει εν χορώ τα κεφάλια του Τόμσεν, του Τράα, του Μορς και όλων αυτών των απίθανων τύπων που επί δυόμιση χρόνια κυριολεκτικά διαλύουν κάθε έννοια οικονομικής πολιτικής σε παλούκια, έρχεται ο Στουρνάρας και λέει ότι τα μέτρα πρέπει να ψηφιστούν ειδάλλως η Ελλάδα θα πάθει ασφυξία!!! Δηλαδή, ρε μάγκα, τώρα τι ακριβώς παθαίνει; Οξυγονώνεται κανονικά;

Ο τύπος, δε, είναι τόσο αστείος που δεν κάνει καν τον απλό υπολογισμό με το νέο πολλαπλασιαστή (είναι περίπου 1,8, αντί για 0,5 που υποστήριζαν στο ΔΝΤ), ο οποίος θα του έδειχνε ότι με περικοπές 13,8 δισ. ευρώ, η ελληνική οικονομία θα χάσει μέσα σε μια διετία σχεδόν 25 δισ. ευρώ, ήτοι πάνω από το 10% του ΑΕΠ! Κι έχει το θράσσος να λέει ότι τα μέτρα πρέπει να ληφθούν για να πάρουμε τη δόση, μην τύχει και μας τη φάει η Ισπανία! Και ακόμα δεν τον έχουν πάρει με τις σάπιες ντομάτες! Κι έρχονται και λένε ότι, ξέρετε, είμαστε κοντά σε συμφωνία με την τρόικα, ώστε να καταστρέψουμε ακόμα και την τελευταία ελπίδα να διασωθεί η χώρα…

Ειλικρινά, περιμένω από τους διάφορους φιλελεύθερους του διαδικτύου να έρθουν μετά από όλα αυτά και να υπερασπιστούν την ακολουθούμενη πολιτική και να επιχειρήσουν να με πείσουν για την αναγκαιότητά της και για το πώς, αφού όλα εφαρμοστούν η Ελλάδα θα αλλάξει. Τι να αλλάξει, ρε κόπανοι!!!! Εδώ, ούτε έναν απλό πολλαπλασιασμό δεν μπορείτε να κάνετε, που θέλετε να μου αλλάξετε και τη χώρα…

UPDATE 18/10/2012: WTF…;

Εν χριστώ αδελφοί…

Το μακρυνό 1988 θυμάμαι ότι είχα δει τον “Τελευταίο Πειρασμό” του Σκορτσέζε με ΜΑΤ στο φουαγιέ ΚΑΙ μέσα στη αίθουσα του σινεμά (αν δεν έχω χαζέψει τελείως, ήταν στο Τριανόν). Στην πρεμιέρα της ταινίας κάτι χριστιανοταλιμπανικά ορκς είχαν μπουκάρει σε άλλες αίθουσες και τά’χαν κάνει λίμπα -νομίζω ότι το Ιντεάλ είχε πάθει ζημιές εκατομμυρίων δραχμών (τι σας θύμισα τώρα, ε;…)-, οπότε όπως σε κάθε καλή θρησκευτική δημοκρατία, αντί η Πολιτεία να συμμαζέψει τα ορκς και να τα μπουζουριάσει, προτίμησε να φροντίσει για την καλλιτεχνική εκπαίδευση των μπάτσων, οι οποίοι, πάντως, δεν φάνηκαν να εκτιμούν το συνδυασμό Σκορτσέζε-Καζαντζάκη. Τι να πώ…

To 1986, κατά την προβολή της ταινίας “Χαίρε Μαρία” του Γκοντάρ, τα τότε ορκς είχαν κάνει διαδηλώσεις έξω από τα σινεμάδια που τόλμησαν να την προβάλλουν. Τώρα, άλλη ιστορία με “βλάσφημη” ταινία δε μού’ρχεται (φαντάζομαι ότι αν το ψάξετε θα βρείτε κι άλλες, ενδεχομένως και πιο πρόσφατες). Επίσης, σε μια χώρα που θεωρητικά “ανήκει εις την δύσιν”, εν έτει 1996, εισαγγελικός λειτουργός ζήτησε και είδε το “Trainspotting” πριν προβληθεί επισήμως, προκειμένου να κρίνει ΑΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΟΥ Ή ΑΝ ΘΑ ΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙ!!!! ΕΝ ΕΤΕΙ 1996!!!! Και στις 26 Ιουνίου 2000 δεκάδες χιλιάδες κόσμου συγκεντρώνεται στο Σύνταγμα, προκειμένου να διαδηλώσουν κατά της απαλειφής του θρησκεύματος από τις ταυτότητες, δηλαδή, κατά του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος της ισότητας και της ανεξιθρησκείας.

Α, ναι, και το ΣτΕ αντιμετώπισε πριν από μερικά χρονάκια πρόβλημα σχετικά με το αν η έναρξη των εργασιών του θα γίνεται ΜΕ Ή ΧΩΡΙΣ ΑΓΙΑΣΜΟ!!! ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΑΚΥΡΩΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ!!!! Τελικά, ο αγιασμός έγινε… Υπενθυμίζω ότι αγιασμός γίνεται και κατά την έναρξη του σχολικό έτους, ενώ γίνεται και θρησκευτική ορκωμοσία Προέδρου της Δημοκρατίας, πρωθυπουργού, Υπουργικού Συμβουλίου και βουλευτών.

Αυτά για όσους είχαν ακόμα την ψευδαίσθηση ότι ζούμε σε μια χώρα με “κοσμικό” κράτος δικαίου.

Υ.Γ.: Ελπίζω το παλικαράκι που έφτιαξε τον Γέροντα Παστίτσιο να μην πληρώσει τα σπασμένα μιας άρρωστης χώρας. Κατά τα λοιπά, ο πιτσιρίκος, η Queenie και ο Ζάφοδας τα λένε όλα, αρκούντως πειστικά.

Θλίψη…

Αλλαγή κλίματος

Για την αλλαγή κλίματος και στάσης της Γερμανίας έναντι της κρίσης της Ευρωζώνης έσπευσαν να μας ενημερώσουν τα ελληνικά ΜΜΕ, με αφορμή τη συνάντηση του Στουρνάρα με Βεστερβέλε και Σόιμπλε. Μάλιστα -αποδεικνύοντας τον αυτισμό τους- κάναν και αναφορές στο “Winds Of Change” των Scorpions, για να μας πείσουν ότι το Βερολίνο αρχίζει να τα “μαζεύει” και να επανεξετάζει την άκαμπτη στάση του για την αντιμετώπιση της κρίσης, χρησιμοποιώντας ως αιτίες για αυτή τη διαφαινόμενη αλλαγή, το “γεγονός” ότι η Γερμανία αισθάνεται “απομονωμένη”, κάτι που… δεν της αρέσει.

Μάλιστα. Προφανώς, το γεγονός ότι Μέρκελ και Σόιμπλεεπανέλαβαν ακριβώς το ίδιο πράγμα με ακριβώς την ίδια φρασεολογία, ότι, δηλαδή, η Ελλάδα θα πρέπει να υλοποιήσει απαρεγκλήτως τις δεσμεύσεις της, όπως αυτές αποτυπώνονται στο μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση, αλλά και ότι ουδεμία απόφαση σχετικά με την εκταμίευση της δόσης των 31 δισ. δεν πρόκειται να ληφθεί πριν μελετηθεί η έκθεση της τρόικας (η οποία τρόικα δείχνει τις καλές της προθέσεις και διαθέσεις εμπράκτως, αποδεικνύοντας το δίκαιο της βεβαιότητας του Σαμαρά ότι το πακέτο των μέτρων των 11,5 δισ. θα εγκριθεί) δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Ούτε έχει σημασία ότι η Γερμανία, ως βασικός μέτοχος της ΕΚΤ μπορεί κάλλιστα να μπλοκάρει κάθε προσπάθεια του Ντράγκι για πιστωτική επέκταση (διάβαζε τύπωμα χρήματος) μέσω του νέου “εκτάκτου προγράμματος” αγοράς ομολόγων της Ισπανίας και της Ιταλίας για να πέσουν τα επιτόκια δανεισμού τους.

Επίσης, δεν έχει καμία σημασία ότι οι κυβερνητικοί σύμμαχοι της Μέρκελ -παρά τις περί του αντιθέτου παραινέσεις της- συνεχίζουν να τηρούν “σκληρή γραμμή”, γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια ακόμα και τις επιθέσεις που μέλη της κυβέρνησης έχουν κάνει κατά μελών του CSU και του FDP. Ορθώς σκεπτόμενοι ότι, τι θα κάνει η Αγγέλω, θα διαλύσει την κυβέρνηση και θα πάει σε εκλογές;;;; Τώρα;;;; Φυσικά, τα ελληνικά ΜΜΕ βρήκαν κι άλλον ένα λόγο για τη διαφαινόμενη “αλλαγή στάσης” της Γερμανίας: η Μέρκελ δεν θέλει να χρεωθεί πιθανή αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ και τα προβλήματα που μια τέτοια κίνηση θα προκαλέσει. Αγνοώντας επιδεικτικά τα σενάρια που προέρχονται από τη Γερμανία και θέλουν το Βερολίνο να έχει έτοιμο σχέδιο για κάτι τέτοιο, καθώς και το απαραίτητο χρυσωμένο χάπι. Γιατί, όπως συνήθως συμβαίνει, δεν πρέπει να αφήνουμε την πραγματικότητα να μας χαλάει ένα ωραίο σενάριο. Έστω κι αν ο Ολάντ και σήμερα φροντίζει να ταυτιστεί πλήρως με τη Γερμανία, λέγοντας ότι η Ελλάδα πρέπει να μείνει στο ευρώ, ΑΦΟΥ ΠΡΩΤΑ υλοποιήσει τα συμφωνηθέντα.

Όχι, λοιπόν. Δεν υπάρχει “Wind of change”. Μόνο “Permafrost”. Πάρτε μπουφάν, έρχεται πολύ κρύο…

Πλίνθοι και κέραμοι…

1. Με στεναχωρεί η αμηχανία του κυρ-Φώτη, που παλιότερα τον συμπαθούσα πολύ, αν και υποψιαζόμανε ότι κάτι δεν πάει καλά μαζί του, αφού τον συμπαθούσανε κι όλοι οι δεξιοί γνωστοί μου. Πιστεύω ότι ήδη κάνει δεύτερες σκέψεις για το μπλέξιμό του με Σαμαρά και Βενιζέλο, ωστόσο θεωρώ ότι έχει καταλάβει τη λούμπα στην οποία έχει πέσει και από την οποία δύσκολα θα βγει. Έτσι, αρκείται στο να πετάει σποντίτσες κατά του ΣΥΡΙΖΑς, λες κι αυτό θα τον σώσει. Φώτη, λυπάμαι, αλλά Παπαγιαννάκης δε θα γίνεις ποτέ…

2. Ο τρόπος με τον οποίο η επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου πήγε στις ελληνικές καλένδες είναι ενδεικτικός της ωμότητας με την οποία η κυβέρνηση αυτή θα πολιτευτεί όσο αντέξει: είπα-ξείπα-σκατά-στο-στόμα-μου. Επίσης, η τοποθέτηση του Χατζηδάκη σε ρόλο υπερυπουργού επί των πωλήσεων λέει πολλά για το πώς εννοεί η κυβέρνηση την “αξιοποίηση” της δημόσιας περιουσίας.

3. Είναι θλιβερό ότι τόσο “λίγοι” άνθρωποι καλούνται να διαχειριστούν τόσο “μεγάλα” ζητήματα. Κι όχι μόνο στην Ελλάδα…

4. Είναι σημείο των καιρών ένας πολιτικός τόσο χαμηλών κυβικών όσο ο Νικολόπουλος να λέει τα όσα λέει παραιτούμενος. Έστω και για τους λόγους που το κάνει, η επιστολή του προς Σαμαρά είναι εξαιρετικά αποκαλυπτική.

5. Η αποτυχία του προγράμματος προσαρμογής της Ελλάδας είναι δεδομένη, όπως δεδομένη είναι και η αποκάλυψη της αποτυχίας αυτής όταν οι πολίτες θα έχουν φτωχοποιηθεί σε βαθμό που θα τρομοκρατεί ολόκληρη την Ευρώπη.

6. Ο Στουρνάρας καλείται να αποδείξει ότι οι θέσεις του ΙΟΒΕ για ανάπτυξη μέσω των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων δεν ήταν οι πομφόλυγες για τις οποίες τον κατηγορούσαν στο παρελθόν. Άλλη μια εφεδρεία του συστήματος ετοιμάζεται για auto da fe. Να δω ποιον θα ξεθάψουν στη συνέχεια…

7. Δεν γράφω συχνά, όχι γιατί δεν έχω πράγματα να πω, αλλά γιατί αισθάνομαι ότι τα λένε καλύτερα άλλοι…

Υ.Γ.: Κι ένα τραγουδάκι για το τέλος:

Για πάμε, παιδιά…

Τελικά, θες ν’ αγιάσεις και δε σ’ αφήνουν. Έλεγα, που λες, άστο, μη γράψεις τίποτα για τις εκλογές, τι να πεις, άλλωστε, όλοι τά’χουν ήδη πει όλα, κάτσε στην άκρη κι απόλαυσέ το. Και εκεί που έχω χαλαρώσει και λέω, να δεις που όλα θα πάνε Α-ΟΚ, έρχονται ο Τσίμας κι ο Τέλλογλου και αρχίζω πάλι να σηκώνω ατμό.

Διότι, αναγνώστα μου, το ψέμα έχει κοντά ποδάρια και δεν χρειάζεται περισσότερο από δύο λεπτά γκούγκλισμα για να βρεις όλα εκείνα τα στοιχεία που καθιστούν και τα δύο άρθρα πιο σαθρά κι από ξεχασμένα σκιάχτρα. Για παράδειγμα, ο Τσίμας λέει ότι η Ισπανία δεν έχει δημοσιονομικό πρόβλημα, παραλείποντας, βεβαίως να μας αναφέρει ότι όλες οι τοπικές κυβερνήσεις έχουν πει ότι βρίσκονται στο κόκκινο και ότι άμα η κυβέρνηση Ραχόι δεν τους τα χώσει, αυτές βάζουν λουκέτο, έχοντας, μάλιστα, ήδη φάει υποβαθμίσεις αξιόχρεου απ’ όλοι τους οίκοι. Πόσο είναι το συνολικό έλλειμμά τους; Χοντρικά γύρω στα 60 δισ. ευρώπουλα, την ίδια στιγμή, μάλιστα, που η Ισπανική κυβέρνηση κάνει διαρκώς περικοπές. Πού θα τα βρει τα φράγκα;

Επίσης, μας λέει ο Τσίμας ότι το πρόβλημα της Ισπανίας με τις τράπεζες λύθηκε, έστω και προσωρινά. Εδώ μπορείτε να διαπιστώσετε με στοιχεία πόσο και πώς λύθηκε το πρόβλημα. Κατά τα άλλα, η πολιτική της Ευρώπης αλλάζει και όλα καλά…

Όσο για τον Τέλλογλου, ο οποίος υιοθετεί πλήρως τη ρητορική της Λαγκάρντ για τη Λετονία, το άρθρο του είναι τελείως κατάπτυστο καθώς λέει ωμά ψέμματα. Η ισπανική κυβέρνηση έχει υιοθετήσει σκληρή λιτότητα μετά από ασφυκτικές πιέσεις των Βρυξελλών, του Βερολίνου και της Φρανκφούρτης, ώστε να χρηματοδοτηθεί το πηγάδι χωρίς πάτο των ισπανικών τραπεζών μέσω της ΕΚΤ (αγορές ομολόγων, LTRO, κλπ, αφού τα προβλήματά τους έχουν αρχίσει από το τέλος του 2008, αρχές του 2009), εκτός κι αν ο Τέλλογλου θέλει να μας πείσει ότι ο Θαπατέρο οικειοθελώς αυτοκτόνησε πολιτικά για το καλό της δημοσιονομικής πειθαρχίας στην Ευρωζώνη και ότι ο Ραχόι θυσιάζει την ούτως ή άλλως χαμηλή δημοτικότητά του και ανεβάζει την ανεργία στο 25% στο όνομα του δημοσιονομικού συμφώνου.

Η Ισπανία δέχθηκε το τρικάκι που της προσέφερε η Μέρκελ και ο Μπαρόζος, προκειμένου να κερδίσει λίγο χρόνο και να μη βγει αύριο και να πει ότι, παιδιά, ξέρετε, είμαι και κανονικά εκτός αγορών, σώστε με, για να ακούσει από τους Ευρωπέη, τι να σώσουμε, ρε μάγκα, δεν υπάρχει σάλιο. Τα διάφορα κολοκοτρωνέϊκα που ο Ραχόι φέρεται να είπε, είναι για σανό για κατανάλωση από το πόπολο, το οποίο, μόλις καταλάβει το αγγούρι που έφαγε είναι αμφίβολο αν θα χαρεί και πολύ.

Γιατί κάθεσαι κι ασχολείσαι, ρε φίλε, θα μου πεις. Διότι, είναι πραγματικό όνειδος για τη χώρα, πέντε μέρες πριν από τις εκλογές, να βγαίνουν διάφοροι περίεργοι και να λένε ό,τι μαλακία μπαρούφα κατεβάσει η κάρα τους και να το παρουσιάζουν ως “σοβαρή ανάλυση” και ως “δείτε τι κάνουν οι χώρες οι σωστές οι πρόστυχες και τι δεν κάνουμε εμείς, που μου θέλετε και τον ΣΥΡΙΖΑς για κυβέρνηση”. Ας μας πουν, ρε παιδί μου, ότι ο Σαμαράς είναι ωραίο αγόρι, ότι ο Βενιζέλος είναι έξυπνος και ευφραδής, κάτι, τέλος πάντων, που να μη σχετίζεται με γεγονότα που μπορούν να αποδειχθούν. Ειδάλλως, ας σκάσουν επιτέλους…

Y.Γ.: Το σενάριο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ παίζει, ακόμα και με κυβέρνηση ΝΔΣΟΚ, καθώς το κόστος σωτηρίας της χώρας μπορεί να κριθεί ασύμφορο και, με αφορμή τη δεδομένη αποτυχία του προγράμματος προσαρμογής, οι Ευρωπέη να μας κόψουν τα φράγκα, οδηγώντας σε άτακτη χρεοκοπία. Ωστόσο,  θεωρώ ανέντιμο να λες ότι ο ΣΥΡΙΖΑς θα μας βγάλει από το ευρώ, όταν ξέρεις ότι το ενδεχόμενο αυτό είναι εξίσου πιθανό με οιαδήποτε κυβέρνηση, πολλώ δε μάλλον, όταν είναι δεδομένο ότι ούτε ο Σαμαράς, ούτε ο Βενιζέλος μπορούν να διαπραγματευτούν ουσιώδεις αλλαγές στο μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση.