Άκου, βλάκα…

Ευρωπαϊκός πολιτισμός

Ευρωπαϊκός πολιτισμός

Κάθε μέρα σε ακούω στα ραδιόφωνα και σε βλέπω στις τηλεοράσεις. Σε διαβάζω στις εφημερίδες και στο διαδίκτυο. Τα εμέσματά σου μολύνουν το τάιμ λάιν μου στο τουίτερ. Το μίασμα των απόψεών σου ενοχλεί τα αυτιά μου όταν βρίσκομαι έξω, στο καφέ, στο εστιατόριο, στην ουρά για να μπούμε στο σινεμά. Το ξέρω, είσαι μια ισχνή μειοψηφία. Όμως, κάνεις θόρυβο, ουρλιάζεις και χτυπιέσαι, κινδυνολογείς και φέρνεις την καταστροφή και, δυστυχώς, σε μια χώρα που έχει βιώνει μια από τις χειρότερες οικονομικές, πολιτικές, κοινωνικές και πολιτισμικές κρίσεις, η νύχια-στο-μαυροπίνακα φωνή σου και οι μολυσματικές απόψεις σου συχνά περνάν σε ανθρώπους τρελαμένους, που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να κατανοήσουν την πραγματικότητα. Continue reading

#giaolaftaieiotsipras

To σκρίνσοτ προέρχεται από εδώ: http://www.opinionstage.com/polls/2200210#2200210

To σκρίνσοτ προέρχεται από εδώ: http://www.opinionstage.com/polls/2200210#2200210

Αν υπάρχει μια πραγματική είδηση από το χθεσινό ευρωντημπέιτ της EBU, αυτή προφανώς δεν είναι ότι το Τσιπράκι κέρδισε τις εντυπώσεις, αλλά το πόσο λίγοι, πόσο ΚΕΝΟΙ εμφανίστηκαν οι δύο βασικοί διεκδικητές της θέσης του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Τόσο ο Μάρτιν Σουλτς (Σοσιαλδημοκράτες κλπ), όσο και ο Ζαν-Κλωντ Γιουνκέρ (Χριστιανοδεξιοί) έδειξαν παντελή έλλειψη επιχειρημάτων, οράματος και διάθεσης για τομές σε ένα μόρφωμα όπως η Ε.Ε. το οποίο όχι μόνο έχει προ πολλού χάσει την όποια λάμψη του, αλλά πλέον αποτελεί ένα παράδειγμα προς αποφυγή για όποιον θέλει να σχεδιάσει ένα τέτοιο εγχείρημα.

Κι αν από τους Σοσιαλδημοκράτες δεν περίμενα κάτι καλύτερο καθώς από τη δεκαετία του ’90 έχουν σχεδόν ταυτόσημες απόψεις με τους πιο ακραίους φιλελεύθερους (ξέρετε, marktwirtschaft κετσ’…), ομολογώ ότι η παθητική στάση του Γιουνκέρ σε όλα τα ζητήματα μου προκάλεσε μια ελαφρά απέχθεια. Αυτός ο τύπος διεκδικεί το δικαίωμα να διοικήσει την Ε.Ε., να λαμβάνει αποφάσεις που θα επιδρούν σε εκατομμύρια ανθρώπους, και, όχι μόνο εμφανίστηκε οπλισμένος μόνο με ευχολόγια, αλλά επί της ουσίας ξεφτιλίστηκε από ένα τσογλάν-μπόι, αρνούμενος ή αδυνατώντας να του απαντήσει σε ερωτήματα ουσίας (Κάννες, διαφθορά, μεταναστευτικό, κλπ).

Το μόνο που αρκέστηκε να πει ήταν ότι αγωνίστηκε για να παραμείνει η Ελλάδα στο ευρώ και ότι αγαπάει την Ελλάδα. Την ώρα που ρεπορτάζ διαφόρων ΜΜΕ περιγράφουν την Ε.Ε. ως ένα κονκλάβιο, όπου μια μικρή ομάδα ανθρώπων, παραβιάζοντας κάθε αρχή δημοκρατικότητας, λογοδοσίας και διαφάνειας, τζογάρει κυριολεκτικά με τις τύχες και τις ζωές εκατομμυρίων, ο Γιουνκέρ -ήδη μέλος αυτής της ομάδας- αρκέστηκε σε γενικολογίες, όταν δεν προτίμησε την (αιδήμονα;) σιωπή για το τι έγινε στις Κάννες και τι ακολούθησε σχετικά με την Ιταλία.

Λυπάμαι αν αυτό είναι το επίπεδο των ηγετών της Ευρώπης και λυπάμαι δύο φορές αν οι δύο κυρίαρχες πολιτικές στην Ευρώπη από το τέλος του Β’ΠΠ ως σήμερα έχουν φθάσει σε αυτό το σημείο. Το θέαμα/ακρόαμα των Γιουνκέρ και Σουλτς ήταν θλιβερό και ειλικρινά βλέποντάς τους καταλαβαίνω πώς ένας λαϊκιστής, ρατσιστής και εθνικιστής τσαρλατάνος όπως ο Φάρατζ μπορεί να τους εξευτελίζει κατά το δοκούν. Μπροστά στην άχρωμη γκριζάδα τους, η χυδαιότητα του Φάρατζ μοιάζει με αληθινή έκφραση πολιτικού μεγαλείου.

Για τον Φέρχοφσταντ λίγα μπορούν να ειπωθούν: ο λόγος του θα μπορούσε συχνά να προέρχεται κατευθείαν από το board room μιας πολυεθνικής, αν και προφανώς λόγω κεκτημένης ταχύτητας (ή προσπαθώντας να καλύψει άλλες “αστοχίες” που είχε πει) πέταξε και ένα-δύο διαμαντάκια. Το πρώτο όταν παραδέχθηκε επί της ουσίας ότι τα όργανα της Ε.Ε. δεν είναι τίποτε άλλο από ένα θεσμικό περιτύλιγμα μέσω του οποίου πρωτίστως η Γερμανία και δευτερευόντως η Γαλλία προωθούν τα συμφέροντά τους και το δεύτερο όταν είπε στον Τσίπρα ότι το πρόβλημα στην Ελλάδα ήταν η πολιτική που ακολούθησαν τις τελευταίες δεκαετίες ΠΑΣΟΚ και ΝΔ! Πάρτον και στο γάμο σου, να σου βατέψει και τη νύφη και την πεθερά, ου μη δε και το σκύλο! Κατά τα λοιπά, φι(δ)λελευθερισμός κι άγιος ο θεός.

Επίσης, η Κέλλερ των Πρασίνων επιβεβαίωσε την υποψία μου ότι οι Grunen θέλουν να γίνουν ΕσΠεΝτέδες στη θέση των ΕσΠεΝτέδων που έγιναν τελείως δεξιοί. Αν και ο λόγος της είχε κάποιες αιχμές, γενικά εμφανίστηκε πολύ “θεσμική”, πολύ “κυρία” και πολύ γενικόλογη για να καταφέρει να πείσει τους Ευρωπαίους (που είναι γενικά πιο συνηθισμένοι σε εμφανίσεις και γλώσσα σαν τη δική της, απ’ όσο εμείς που μας έχουν τσακίσει οι ξύλινες λέξεις των πολιτικών μας), ότι εκπροσωπεί κάτι διαφορετικό.

Για τον Τσίπρα, αρκούμαι να πω ότι ήταν εξαιρετικά προετοιμασμένος, ετοιμόλογος και οριακά τρόλαρε Σουλτς και Γιουνκέρ. Να δούμε αν θα μπορέσει να κεφαλαιοποιήσει εντός συνόρων την εμφάνισή του αυτή, η οποία, πάντως, από τους Ευρωπαίους κρίθηκε ως άκρως αποτελεσματική.

ΑΠΝΤΕΪΤ_1: Τα τελικά αποτελέσματα του πίνακα της φωτο εδώ!

ΑΠΝΤΕΪΤ_2: Δείτε εδώ την άποψη του Ζάφοδα για το ντημπέιτ.

Μήπως ήλθε η ώρα να σχίσουμε τας φρένας μας στα δύο;;;;;

Τελικά, εκεί πλατεία Κουμουνδούρου μεριά, πρέπει νά’χουν κάψει φλάντζα (προς Θεού, η έκφραση δεν περιέχει ουδένα ψόγο για τον γνωστό δρα. Φλάντζα!). Δεν μπορώ να εξηγήσω αλλιώς την ιστορία με τη Νομική και τους μετανάστες και τα παρεπόμενά της. Ειλικρινά, παιδιά του τιμίου ΣΥΝ, καμιά άλλη λαμπρή ιδέα έχετε; Όχι τίποτ’ άλλο, αλλά αν είναι να το βυθίσετε το κόμμα, κάντε το σωστά: μη μείνει τίποτα όρθιο.

Εντάξει, το ζήτημα των παράνομων μεταναστών είναι χαίνουσα πληγή κι άλλο ένα καρφί στην κατ’ επίφαση δημοκρατία που βιώνουμε σε αυτή τη χώρα. Και, προφανώς, κάθε ΣΟΒΑΡΗ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΗ προσπάθεια ανάδειξης του προβλήματος αποτελεί όαση μέσα στις φραχτολαλακίες του Παπουτσή, στις θέλει-η-πουτάνα-να-κρυφτει-κι-η-χαρά-δεν-την-αφήνει ρατσιστοεξυπνάδες του ΛΑΟΣ και του Αντωνάκη και στις ΚΔΟΑ θέσεις της Χρυσής Αυγής. Όμως, σοβαρά τώρα, όποιος σκέφθηκε το “σχέδιο Νομική” αξίζει να τιμωρηθεί με εικοσιτετράωρη τιμωρία ακρόασης τοποθετήσεων της σ. Αλέκας στην Κ.Ε. του ΚΚΕ, να μάθει!

Τι κατάφερε, λοιπόν, το κίνημα με το να καταλάβουν οι μετανάστες τη Νομική; Άλφον, με τα υπερμαξιμαλιστικά αιτήματα, να γίνει απολύτως σαφές ότι η όλη κίνηση είναι κατευθυνόμενη. Βήτον, η κυβέρνηση να κατηγορείται πανταχόθεν ότι “δεν υπάρχει κράτος” και, για να δείξει ότι έχει @@, να σκληραίνει ακόμα περισσότερο τη στάση της έναντι των μεταναστών. Γάμον, ο Αντωνάκης να επαναφέρει θέμα κατάργησης του ακαδημαϊκού ασύλου και αυτή τη φορά να ελπίζει βάσιμα ότι θα βρει υποστηρικτές. Δέλτον, το Πανεπιστήμιο Αθηνών να έχει γίνει κανονικό τουρλουμπούκι και να γίνεται της αρκούδας με φήμες για άλλες καταλήψεις και λοιπούς δράκους. Έψιλον, το ΚΚΕ να βρει νέα ευκαιρία να την πέσει στο ΣΥΝ και να δείξει ποιο είναι το “σοβαρό” κόμμα της Αριστεράς. Ζήτον, τα ΜΜΕ να βρουν νέα ευκαιρία να ξεσαλώσουν. Ήτον δεν έχει ή, εν πάση περιπτώσει, τώρα δε μού’ρχεται.

Βάλτε μέσα σε αυτό και την κίνηση Άδωνι-Θάνου και η εικόνα είναι σαφής, ja? Όσο για το ΣΥΝ, από κει που λέγαμε ότι κάτι πάει να στρώσει, πάλι βρέθηκε αμυνόμενος, με τις εντυπώσεις απολύτως χαμένες και χωρίς να έχει πετύχει τίποτα για το μεταναστευτικό ζήτημα. Ωρέ, πάτε καλά, ωρέ;;;;;