Είσαι το ΚΚΕ…

kkeΟΚ, λοιπόν, ας μιλήσουμε ειλικρινά.

Είσαι το ΚΚΕ. Το αρχαιότερο εν ζωή κόμμα στην Ελλάδα, με μια ιστορία που έχει και στιγμές μέγιστης λαμπρότητας, αλλά και περιόδους πιο σκοτεινές και σάπιες από το Ντρέντφορτ. Είσαι αυτό που είσαι και έχεις πάρει τις αποφάσεις που έχεις πάρει για τα πράγματα –σωστές, λάθος, η ιστορία θα το κρίνει. Και, τελικά, καλά κάνεις, διότι ποιος είμαι εγώ να αμφισβητήσω τη λογική πίσω από τις αποφάσεις αυτές.

Είσαι το ΚΚΕ. Και –νομίζω για πρώτη φορά στη σύγχρονη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας- ο αρχηγός του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης καλεί τους ψηφοφόρους του κόμματός του και όλους όσοι αισθάνονται κοντά στις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς να υπερψηφίσουν υποψήφιο δήμαρχό σου. Και δεν το κάνει πλαγίως ή εμμέσως: το λέει ανοιχτά, μπροστά στους πολίτες της υπό διεκδίκηση πόλης, χωρίς περιστροφές και χωρίς να ζητήσει τίποτα από εσένα.

Υπενθυμίζω ότι ο τύπος αυτός που καλεί τους ψηφοφόρους να στηρίξουν υποψήφιο δήμαρχο του ΚΚΕ είναι: α) ο αρχηγός του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη χώρα και –κατά πολλούς- μελλοντικός πρωθυπουργός, β) ο υποψήφιος του κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και γ) ο πιθανός νικητής των ευρωεκλογών της Κυριακής. Κι όμως, δείχνοντας τη δέουσα grace, στηρίζει ανοιχτά υποψήφιο του ΚΚΕ.

Είσαι το ΚΚΕ. Για σένα, ο τύπος αυτός είναι σίχαμα: οπορτούνα του κερατά, καμία σχέση με την Αριστερά (Κνίτης ήταν στα μικράτα του, αλλά δεν σε ενδιαφέρει το γιατί δεν έμεινε στο Κόμμα, έτσι;), ένα τσογλάν μπόι, σύμφωνα με βουλευτή σου. Κι όμως, σε υποστηρίζει. Τουλάχιστον για το δήμο της Πάτρας σε στηρίζει ανοιχτά, απροκάλυπτα, ξεκάθαρα. Ξέρεις ότι θα μπορούσε να περιοριστεί σε μια γενικόλογη δήλωση στους δημοσιογράφους, μετά την ομιλία του. Να μη δεσμευτεί. Να σε αγνοήσει. Δεν το έκανε.

Είσαι το ΚΚΕ. Τι κάνεις μπροστά σε αυτό το δεδομένο; Μα, φυσικά, αρχίζεις την παραδοσιακή σου τακτική απέναντι σε οτιδήποτε μη-ΚΚΕ Αριστερό: βάζεις τον υποψήφιο δήμαρχό σου να δηλώσει ότι «το ΚΚΕ δεν κάνει παζάρια» και να προσβάλλει το σύνολο των πιθανών μη-ΚΚΕ ψηφοφόρων σου, λέγοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι «δύναμη ενσωμάτωσης» και ότι ο αρχηγός του «δίνει τα διαπιστευτήριά του στο μεγάλο κεφάλαιο, δίνει όρκους πίστης στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ». Το ξέρεις ότι είναι μισές αλήθειες αυτά που λέει, αλλά τον βάζεις να τα πει, έτσι κι αλλιώς.

Είσαι το ΚΚΕ. Κι όμως, δεν δείχνεις, όχι grace, ούτε καν στοιχειώδη ευγένεια για τη στήριξη που σου παρέχεται. Λες και είναι μια μολυσματική ασθένεια, από την οποία κινδυνεύεις να νοσήσεις, ζητάς καραντίνα από τους οπορτούνες. Πώς θα αποφύγεις τη μόλυνση; Θα βάλεις Κνίτες να κάνουν face control στα εκλογικά κέντρα και να διώχνουν όποιον μοιάζει ΣΥΡΙΖαίος; Θα απαιτήσεις δήλωση του νόμου 105, ότι όσοι σε ψηφίσουν είναι και ΚΚΕ; Τι διάολο θα κάνεις για να αποφύγεις να εμπλακείς με την κοινωνία μιας πόλης που μπορεί να εκλέξει κομμουνιστή δήμαρχο;

Είσαι το ΚΚΕ. Κι όλα αυτά τα κάνεις, ξέρεις γιατί. Διότι δεν θέλεις να κυβερνήσεις, ούτε μπιτσόμπαρο, όχι ολόκληρη πόλη! Κι αν ο υποψήφιός σου χάσει την Κυριακή, ξέρεις τι θα κάνεις, θα βγεις και θα κατηγορήσεις τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι απέδειξε για άλλη μια φορά πόσο άθλιος είναι και πόσο υποταγμένος στο κεφάλαιο και στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ και στους αστούς και στα μονοπώλια (αλήθεια, ο σοσιαλισμός δεν είναι υπέρ των μονοπωλίων, κάνω τόσο λάθος;…) και στον ίδιο τον Κθούλου, μη σου πω, που δεν στήριξε τον υποψήφιό σου, άσχετα αν τρεις μέρες πριν έκανες ό,τι πέρναγε από το χέρι σου για να αποστασιοποιήσεις όλους αυτούς τους δυνάμει ψηφοφόρους του υποψήφιού σου.

Είσαι το ΚΚΕ. Κάνεις ό,τι κάνεις. Έχεις την ιστορία που έχεις. Φοβάμαι ότι σύντομα η ιστορία αυτή θα περάσει στη χρονοντούλαπο της Ιστορίας και τότε δεν θα έχεις κανέναν για να κατηγορήσεις…

Advertisements

Magistrates dream of plague

plagueOur skin worn thin
Our bones exposed
Life reduced to ticks

From forest caves and azure skies
We crashed upon this earth
The years they passed and so did we
But, resistance would be brought
*
Always object
Never subject

Can you see us? Are we there?
Are we there…
Can you see me? We are watching
We are watching…
You are fading…
In the daylight… Fading…

Always upon you, light never ceases
Lost from yourself, light never ceases
Thousands of eyes, gaze never ceases
Light is upon you, life in you ceases
*
Through fiction we saw the birth
Of futures yet to come
Yet in fiction lay the bones
Ugly in their nakedness

Yet under this mortal sun
We cannot hide ourselves
*
Those eyes and (this) tower have seeped into our open veins

Uncoiled was its strength
And our souls en masse
Poured down in sheets of rain
And dissolved ‘neath their feet

Circling further down
Our wills dissolve ‘neath their feet
*
Rise in the morning air
Greeted by cinders of the dead

Syndic calls your name
Show your thinned face at the window

Is this the next last day?
Prepare to be carried by the “crows”
Heavy hand upon the land
Feel its weight inside you
*
Magistrates dream of plague
Tongues loll in anticipation
You are awake in their darker visions
Drool slips from grinning mouths

The plague is forced on us all
Is it there? Are they there?
Shouts of fact abound
But whispers of truth burn through
Is it there? Are they there?

(από εδώ)

Εν χριστώ αδελφοί…

Το μακρυνό 1988 θυμάμαι ότι είχα δει τον “Τελευταίο Πειρασμό” του Σκορτσέζε με ΜΑΤ στο φουαγιέ ΚΑΙ μέσα στη αίθουσα του σινεμά (αν δεν έχω χαζέψει τελείως, ήταν στο Τριανόν). Στην πρεμιέρα της ταινίας κάτι χριστιανοταλιμπανικά ορκς είχαν μπουκάρει σε άλλες αίθουσες και τά’χαν κάνει λίμπα -νομίζω ότι το Ιντεάλ είχε πάθει ζημιές εκατομμυρίων δραχμών (τι σας θύμισα τώρα, ε;…)-, οπότε όπως σε κάθε καλή θρησκευτική δημοκρατία, αντί η Πολιτεία να συμμαζέψει τα ορκς και να τα μπουζουριάσει, προτίμησε να φροντίσει για την καλλιτεχνική εκπαίδευση των μπάτσων, οι οποίοι, πάντως, δεν φάνηκαν να εκτιμούν το συνδυασμό Σκορτσέζε-Καζαντζάκη. Τι να πώ…

To 1986, κατά την προβολή της ταινίας “Χαίρε Μαρία” του Γκοντάρ, τα τότε ορκς είχαν κάνει διαδηλώσεις έξω από τα σινεμάδια που τόλμησαν να την προβάλλουν. Τώρα, άλλη ιστορία με “βλάσφημη” ταινία δε μού’ρχεται (φαντάζομαι ότι αν το ψάξετε θα βρείτε κι άλλες, ενδεχομένως και πιο πρόσφατες). Επίσης, σε μια χώρα που θεωρητικά “ανήκει εις την δύσιν”, εν έτει 1996, εισαγγελικός λειτουργός ζήτησε και είδε το “Trainspotting” πριν προβληθεί επισήμως, προκειμένου να κρίνει ΑΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΟΥ Ή ΑΝ ΘΑ ΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙ!!!! ΕΝ ΕΤΕΙ 1996!!!! Και στις 26 Ιουνίου 2000 δεκάδες χιλιάδες κόσμου συγκεντρώνεται στο Σύνταγμα, προκειμένου να διαδηλώσουν κατά της απαλειφής του θρησκεύματος από τις ταυτότητες, δηλαδή, κατά του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος της ισότητας και της ανεξιθρησκείας.

Α, ναι, και το ΣτΕ αντιμετώπισε πριν από μερικά χρονάκια πρόβλημα σχετικά με το αν η έναρξη των εργασιών του θα γίνεται ΜΕ Ή ΧΩΡΙΣ ΑΓΙΑΣΜΟ!!! ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΑΚΥΡΩΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ!!!! Τελικά, ο αγιασμός έγινε… Υπενθυμίζω ότι αγιασμός γίνεται και κατά την έναρξη του σχολικό έτους, ενώ γίνεται και θρησκευτική ορκωμοσία Προέδρου της Δημοκρατίας, πρωθυπουργού, Υπουργικού Συμβουλίου και βουλευτών.

Αυτά για όσους είχαν ακόμα την ψευδαίσθηση ότι ζούμε σε μια χώρα με “κοσμικό” κράτος δικαίου.

Υ.Γ.: Ελπίζω το παλικαράκι που έφτιαξε τον Γέροντα Παστίτσιο να μην πληρώσει τα σπασμένα μιας άρρωστης χώρας. Κατά τα λοιπά, ο πιτσιρίκος, η Queenie και ο Ζάφοδας τα λένε όλα, αρκούντως πειστικά.

Θλίψη…

Death Jazz in Athens και τα προβλήματα μιας φωτογράφησης…

Αν υπάρχει κάτι για το οποίο με έπεισε απόλυτα η συναυλία των Bohren & der Club of Gore στην Αθήνα την περασμένη Παρασκευή προς Σάββατο (ήταν ν’αρχίσει τα μεσάνυχτα, άρχισε μία παρά), αυτό είναι ότι πρέπει να επενδύσω σε ένα καλό φλας για τη φωτογραφική μηχανή μου. Διότι, καλέ μου αναγνώστη, αν είχα το εν λόγω καλό φλας -και τη μηχανή μαζί μου, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία…-, θα μπορούσα να τραβήξω μια-δυο καλές φωτογραφίες από τη συναυλία. Ενώ, τώρα, τι σκατά να τραβήξεις με τη cybershot του κινητού των 3.2 Mp, ακόμα και από κοντινή απόσταση, σε μια θεοσκότεινη σκηνή, όπου τα μόνα φώτα ήταν κάτι προβολάκια κρεμασμένα πάνω από τα όργανα, τα οποία, μάλιστα, συνήθως έριχναν χαμηλό μωβ ή μπλε φως; Ακριβώς αυτό, σκατά τράβηξα…

Αυτό είναι και το μόνο μου παράπονο από τους Bohren-και-τα-λοιπά. Διότι, και σχεδόν μιάμιση ώρα έπαιξαν, και τα καλά κομμάτια τους διάλεξαν για το setlist και χαβαλέδες -με τον δικό τους, zombified τευτονικό τρόπο- ήσαντε και όλα μια χαρά. Δηλαδή, μια χαρά, άμα σου αρέσει η πολύ αργή -μα πάρα πολυ αργή- μουσική και, δη, όταν αυτή είναι ένα μπαστάρδεμα doom και lounge jazz. Διότι, αναγνώστα μου, αυτό ακριβώς παίζουν οι Bohren: σα να ακούς τους Khanate να διασκευάζουν Angelo Badalamenti ή τους Pink Martini να διασκευάζουν Grief, αφού πρώτα έχουν μπουκωθεί με χούφτες νεμπουτάλ.

Ντραμς, μπάσο (που κυρίως παρείχε βόμβο στα όρια του υποηχητικού), σαξόφωνο, Fender Rhodes, mellotron και κάμποσα νεκροκαταθλιπτικά samples είναι το οπλοστάσιο των Γερμανών αυτών τυπάδων, οι οποίοι μπορεί μεν να βγάζουν δίσκους που θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι σάουντρακ σε ταινίες του David Lynch (στα ΠΟΛΥ άρρωστά του, όμως), ωστόσο φαίνονται να διασκεδάζουν πολύ και να “υπονομεύουν” το όλο στυλ τους (ειδικά ο πιανίστας και ο μπασίστας δεν φαίνονται να έχουν ξεπεράσει τη φάση που έπαιζαν grind/hardcore). Έτσι, παρά την επιβλητική, υπερβολικά αργή και καταθλιπτική μουσική, η συναυλία πέρασε νεράκι. Τώρα, μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει γιατί ο σαξοφονιάς, όταν πρωτομίλησε, είπε “Good ef’ning. Ve are Bohren und der Club of Gore from Vest Germany”;… Λες να…; Ξέρω ‘γω, ρ’αξά’;…

Y.Γ.: η φωτο είναι “δανεισμένη” από ‘δω