Ζε τραμπλ βιτ ζε τζέρμανς…

aggelaΑν υπάρχει ένα (επιπλέον) κακό από τα αποτελέσματα των χθεσινών εκλογών στη Γερμανία, αυτό είναι ότι το κόμμα της Μέρκελ (CDU/CSU για τη Βαυαρία) δεν κατόρθωσε να πάρει την απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή. Έτσι, για άλλη μια φορά κάποιο κόμμα της “κεντροαριστεράς” της Γερμανίας θα υποχρεωθεί να γίνει η biotch της Mutti, στο πλαίσιο του να μη μείνει η χώρα ακυβέρνητη και η Ευρώπη ακέφαλη και άλλα τέτοια κωμικοτραγικά. Όπως έγραφα και παλιότερα, νέος μεγάλος κυβερνητικός συνασπισμός στο Βερολίνο θα σημάνει ξεκάθαρα το τέλος για τους -ούτως ή άλλως συρρικνούμενους- SPDέδες, οι οποίοι πλέον θα αντιμετωπίζονται από τους ψηφοφόρους απλώς ως εν δυνάμει κυβερνητικοί εταίροι του κυρίαρχου CDU, λίγο λίγότερο γραφικοί από τους υπό διάλυση FDPέδες. Όσον αφορά, δε, στο ενδεχόμενο συνεργασίας της Μέρκελ με τους Πράσινους, σενάριο που εν πολλοίς δεν έχει απορριφθεί, το βρίσκω σχεδόν απίθανο: οι Πράσινοι έχουν αποδείξει ότι, παρά τις αδυναμίες τους, δεν πάσχουν από το αυτοκτονικό σύνδρομο της ηγεσίας του SPD…

Χοντρικά, αυτό που βλέπω είναι ένας νέος “μεγάλος” (τα εισαγωγικά αναφέρονται στο θλιβερό, πλέον, μέγεθος του SPD) κυβερνητικός συνασπισμός CDU/CSU και SPD, όπου οι Σοσιαλδημοκράτες θα έχουν εξαιρετικά μικρό input στην κυβέρνηση και όπου η Αγγέλα θα κάνει σχεδόν ό,τι θέλει, έχοντας, μάλιστα, το SPD ως άλλοθι. Εν ολίγοις, η Γερμανία θα κλειστεί κι άλλο στο καβούκι της (ασχολούμενη με εσωτερικά της ζητήματα, όπως η θεσμοθέτηση κατώτατου μισθού κλπ), θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί ρητορική για “περισσότερη Ευρώπη”, αλλά θα εννοεί περισσότερο γερμανική Ευρώπη, θα συνεχίσει το οικονομικό και κοινωνικό dumping που έχει επιβάλλει στο Νότο της Ευρωζώνης και θα συνεχίσει να μιλά για “μεταρρυθμίσεις” (εννοώντας απορρυθμίσεις) και να ασκεί πιέσεις στην κατεύθυνση αυτή. Η Μέρκελ επέλεξε την τακτική της διάλυσης του FDP, ακριβώς για να χρησιμοποιήσει ως άλλοθι για τη συνέχιση της πολιτικής της την πιθανή συμμαχία της με τους Σοσιαλδημοκράτες, τους οποίους -και σωστά- θεωρεί ως του χεριού της και απολύτως ταυτισμένους με τις θέσεις και πολιτικές της (μα, ειλικρινά, τα διαβάζουν ορισμένοι αυτά που γράφουν για την ηγεσία του SPD;;;;;).

Όσον αφορά στα καθ’ημάς, προσωπικά θεωρώ ότι, όχι μόνο δεν θα υπάρξει η παραμικρή αλλαγή στάσης, αλλά η νέα γερμανική κυβέρνηση θα είναι ακόμα πιο σκληρή στις απαιτήσεις της προς την ελληνική κυβέρνηση και ακόμα πιο αρνητική έναντι οιουδήποτε μέτρου θα μπορούσε να κάνει την κατάσταση στοιχειωδώς υποφερτή για τους κατοίκους της χώρας. Αυτό σημαίνει, μεταξύ άλλων: νέο μνημόνιο για οιοδήποτε χρηματοδοτικό κενό, με μέτρα που θα προβλέπουν νέο πετσόκομμα σε μισθούς, συντάξεις, παροχές και δικαιώματα, καμία ενεργή μείωση του δημοσίου χρέους, καμία συζήτηση για ευρωομόλογα, σαμποτάζ στην ευρω-τραπεζική ένωση και όλα όσα η πολιτική ελίτ της Γερμανίας έχει αποκαλύψει σταδιακά τους τελευταίους μήνες. Όσοι έχουν ακόμα το θράσσος να μιλούν για ενδεχόμενες ελαφρύνσεις για την Ελλάδα, σύντομα θα φαν μια τεράστια χλαπάτσα… αν δεν την έφαγαν ήδη. Οπότε, καλό θα ήταν να αρχίσουμε από χθες να μελετάμε τις εναλλακτικές μας, όσες μας έχουν απομείνει…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s