Πώς την πατήσαμε…

Αυτό το κείμενο το παλεύω μες στο μυαλό μου από το βράδυ της 17ης Ιουνίου. Από τότε ως σήμερα έχω διαβάσει πολλά και ωραία πράγματα σχετικά με το τι έγινε, τι δεν έγινε, τι μπορεί να γίνει από εδώ και πέρα. Με πολλά συμφωνώ, με άλλα όχι, δεν θα κάτσω να τα ψειρίσω τώρα. Άλλωστε, το κείμενο αυτό είναι η δική μου γνώμη για το αποτέλεσμα των εκλογών, για τους λόγους που σχεδόν το 42% των έγκυρων ψήφων πήγε σε ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και, κυρίως, για τους λόγους που ο ΣΥΡΙΖΑς δεν κέρδισε αυτές τις εκλογές.

Κατ’ αρχάς να πω ότι ο ΣΥΡΙΖΑς δεν κέρδισε αυτές τις εκλογές, όχι επειδή δεν ήθελε να γίνει κυβέρνηση, ούτε επειδή δεν είχε σαφές και ξεκάθαρο πρόγραμμα, ούτε επειδή έμοιαζε με το ΠΑΣΟΚ του ‘81, ούτε για δέκα τρισεκατομμύρια λόγους που οι “πεφωτισμένοι” αυτού του τόπου έχουν παρουσιάσει για να μας πείσουν ότι τελικά η απόφαση του λαού ήταν σοφή. Αν ο λαός είχε τη σοφία που οι διάφοροι του αποδίδουν, σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑς θά’ταν αυτοδύναμη κυβέρνηση με ισχυρή πλειοψηφία και δεν θα καθόμασταν να κάνουμε περνά-περνά-η-μέλισσα για το ποιος θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στη Σύνοδο Κορυφής (τό’ζησε έστω και για λίγες ώρες κι αυτό το μεγαλείο ο Αβραμόπουλος…).

Ιδού, λοιπόν, γιατί έχασε ο ΣΥΡΙΖΑς:

1) Διότι δεν μπορούσε να αποκόψει το τσουνάμι τρομοκρατίας και συκοφαντίας που τα μέσα μαζικής τρομοκράτησης και τα κόμματα της δραχμής -ω, ναι, μην ξεγελιέστε, αυτοί είναι τα κόμματα της δραχμής- ξεσήκωσαν επί δύο μήνες εναντίον του ΣΥΡΙΖΑς. Τό’χω ξαναγράψει και θα το ξαναγράψω εδώ: τα ψέμματα, οι διαστροφές και οι συκοφαντίες εναντίον του ΣΥΡΙΖΑς θα έκαναν ακόμα και τον Γκέμπελς να κοκκινίσει και ήταν ξεκάθαρο, περίπου από τις αρχές της εβδομάδας πριν τις εκλογές ότι έπιασαν -έστω και ρηχή- ρίζα και το κλίμα άλλαξε. Όταν το μέγκαμου χρησιμοποιεί ακόμα και τον Ολάντ για να περάσει τη γραμμή “ψηφίστε σωστά ή μαύρο φίδι σας έφαγε”, οι δυνατότητες ενός κόμματος που πριν από δυόμιση χρόνια ίσα-ίσα έφθανε στο 4,5% είναι τουλάχιστον περιορισμένες. Μπροστά στην υστερία του τρόμου, η νηφαλιώτητα και η σοβαρότητα δύσκολα μπορούν να κερδίσουν.

2) Διότι δεν ξεμπρόστιασε την ξεφτιλισμένη αριστερά, που ανάλωσε το σύνολο των δυνάμεών της σε αντι-ΣΥΡΙΖΑς προεκλογική εκστρατεία. ‘Ντάξει, είπαμε, κάποιοι ΣΥΡΙΖαίοι ανδρώθηκαν στο τιμημένο και, ‘ντάξει, πολιτικός πολιτισμός και ήρεμη δύναμη και εμείς δεν είμαστε σαν τους αλλοινοί, αλλά, έλεος ρε παιδιά! Όταν το ΚΚΕ επιδίδεται σε μαύρη προπαγάνδα εναντίον σου, του γαμάς σκίζεις τα μάτια! Όταν οι ΔΗΜΑΡαίοι διαρρέουν χυδαία ότι όλο το βαθύ ΠΑΣΟΚ μετακόμισε στον ΣΥΡΙΖΑς, εσύ θυμίζεις στους πάντες, με ξεκάθαρο τρόπο ότι οι μισοί βουλευτές του κυρ-Φώτη είναι καραΠΑΣΟΚοι! Όταν ο άλλος βγάζει μπιστόλι, εσύ βγάζεις το πτυσσόμενο μπαζούκα σου και τον εξαϋλώνεις, δεν κάθεσαι να του μιλάς για την επί γης ειρήνη, μη χέσω!

3) Διότι, σε κάποια φάση πήγε να στρογγυλέψει τα πράγματα, παίζοντας το παιχνίδι του ΝΔΣΟΚ. Ο Δραγασάκης είχε δώσει καθαρή γραμμή από νωρίς: Καμία μονομερής ενέργεια, εκτός κι αν υποχρεωθούμε! Έτσι πας για πόλεμο και όλα τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες που μπορούμε να συζητήσουμε μετά το μακελειό, όχι την ώρα που όλοι σε χτυπάν και από δεξιά και από αριστερά. Αυτά τα, μα, τι λέτε, εμείς ευρώ και ξερό ψωμί και πώς και τι και γιατί ήταν μαλακίες και ο ΣΥΡΙΖΑς τις πλήρωσε πολύ ακριβά.

4) Διότι, εξαρχής είχε χάσει τους γέρους και τους μπούρτζους. Συνταξιούχοι και αγρότες ψήφισαν εν σώματι ΝΔΣΟΚ. Αυτό δεν ήταν λάθος, ο ΣΥΡΙΖΑς κέρδισε όλες τις παραγωγικές ηλικίες και όλα τα αστικά κέντρα, ωστόσο σε αυτό τον τομέα χρειάζεται πολλή δουλειά.

5) Διότι ο ΣΥΡΙΖΑς, κι αυτό, επίσης, ήταν βλακεία του, δεν ξεκαθάρισε από την αρχή ότι δεν πάει για πρωτιά, δεν πάει για καλό σκορ, πάει για αυτοδυναμία και μόνο. Διότι δεν φώναξε στον κόσμο ότι δεν πρόκειται να γίνει ζήτουλας μεταξύ ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και Καμμένων, ότι δεν προτίθεται να κάνει κυβέρνηση λάιτ, υποχωρώντας στις απαιτήσεις του Μπένι ή του κυρ-Φώτη, ότι, στην τελική, δεν πρόκειται να μπει σε διαδικασία εξευτελισμού και αποστροφής όλων όσα πρέσβευε και όσα δεσμευόταν να κάνει.

6) Διότι, τελικά, η ελληνική κοινωνία αποδεικνύεται φοβική, συντηρητική στα όρια του φασισμού και αρνείται να δει την πραγματικότητα: ότι, δηλαδή, αυτοί που την έφεραν στη σημερινή εξαθλίωση δεν μπορούν εκ των πραγμάτων να την βγάλουν από το τέλμα, παρά μόνο να τη βυθίσουν πιο βαθειά μπορούν. Το 7% των χρυσαύγουλων λέει πολλά περισσότερα απ’ όλες τις πιθανές και απίθανες αναλύσεις σχετικά με το πού βρίσκεται και, κυρίως, με το πού βαδίζει η Ελλάδα ως πολιτική τάξη και ως κοινωνία.

Και τώρα; Τώρα, ζόρικα τα πράγματα. Ειλικρινά, αν μπορούσα, θα έφευγα από τη χώρα, καθώς πιστεύω ότι το επόμενο διάστημα θα είναι εκρηκτικό και εν πολλοίς καταστροφικό για την όποια κοινωνία έχει απομείνει. Το μόνο που ελπίζω είναι ο ΣΥΡΙΖΑς να κατανοήσει την ευθύνη που το ποσοστό που πήρε του επιρρίπτει και να την αναλάβει πλήρως. Εν ολίγοις, να μην προδώσει την ελπίδα που δημιούργησε και, ταυτόχρονα, να αποτελέσει ανάχωμα για τις φρίκες που έρχονται. Δεν πιστεύω ότι θα τα καταφέρει, ωστόσο, μπορώ πάντα να ελπίζω, έτσι;…

Advertisements

2 thoughts on “Πώς την πατήσαμε…

  1. Στο μυαλο μου εισαι!

    Ας τα παρουμε με τη σειρα

    1. ναι

    2. μαλακία του, οπως και του ΚΚΕ το οποιο ψηφισαν μονο τα μελη του. Και επι ΔημΑρ εχεις δικιο. Αλλα να θυμομαστε και το 1 δηλ και να τα ελεγε ο Συριζας δεν θα το κυκλοφορουσε κανενας

    3. Σωστο, αλλα να μην ξεχναμε πως ο ενδοξος ελ λαος ειναι ελαφρως για την ξεφτιλα. Αν τα ελεγε ισως να πηγαινε πιο κατω (κατ εμε επρεπε να τα πει και οτι βρεξει ας κατεβασει. Τα διφορουμενα περι φετιχ κτλ δεν κοινωνούνται ευκολα). Μην ξεχναμε πως τελικα με βασει τις μετρησεις το ΝΔΣΟΚ εχει πλειοψηφια στο δημοσιο ενω ο Συριζα στους ιδιωτικους υπαλληλους και στους Ελ. επαγγελματιες

    4. οκ

    5. Μετα ομως θα κατηγορούνταν για αλαζονεια. Αυτη ηταν η γραμμη αναμεσα στις γραμμες και ετσι φρονω πως θα παιξει μπαλα μετά διοτι τοτε θα δικαιούται δια να ομιλει με ενα τοσο ψηλο σκορ στην πλατη. Το προβλημα ειναι πως το να ξαναβρεθουν ολοι αυτοι κατω απο την ομπρελα του συριζα ειναι κομματακι δυσκολο

    6. Προσυπογραφω, οποτε δεν ειχαμε και πολλες συριζικες ελπιδες ετσι και αλλιως, οτι και αν γινόταν!!

    • Ξέρεις τι; Πιστεύω ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑς έβγαινε πιο επιθετικά προς όλες τις κατευθύνσεις (και προς την Ευρώπη, και προς το ΝΔΣΟΚ, και προς την αριστερά, και προς -ιδίως- τα ΜΜΕ) υπήρχε πιθανότητα να πετύχει το ευκταίο, δηλαδή, μια οριακή αυτοδυναμία. Ε, από κει και πέρα, στο χέρι του ήταν να αξιοποιήσει ό,τι άλλο μπορούσε. Απλώς, τα παλικάρια φάνηκαν να κωλώνουν στο τέλος και οι αλλοινοί, όντες πιο έμπειροι στο παιχνίδι τους έφαγαν.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s