Ανοιχτή επιστολή στον Γ. Παπανδρέου

Αγαπητέ κύριε Πρόεδρε,

Πριν από πολύ καιρό σου είχα γράψει άλλη μια ανοιχτή επιστολή. Ούτε και ξέρω -ούτε και με νοιάζει- αν τη διάβασες. Ωστόσο, υπό τις παρούσες συνθήκες, σκέφτηκα ότι δε χάνω και τίποτα να σου γράψω κι άλλη μια. Πού ξέρεις, σκέφθηκα, μπορεί σ’ αυτή να πέσει το μάτι και κάτι να γίνει. Μπορεί κι όχι, αλλά δε βαριέσαι…

Η χθεσινή μέρα δεν πρέπει να ήταν από τις πιο ευχάριστες της ζωής σου. Σε έβλεπα στο Υπουργικό Συμβούλιο -έβγαλες κι έρπη, σημάδι άγχους…- και σκεφτόμουν πόσο δύσκολο θα πρέπει να σου ήταν να διαβάζεις την ομιλία με την οποία κατεδάφιζες οριστικά και αμετάκλητα το μεταπολιτευτικό όνειρο του Έλληνα, στη διαμόρφωση του οποίου, μεταξύ μας, έπαιξε μέγα ρόλο κι ο μακαρίτης ο πατέρας σου. Δεν είμαι πολιτικός, αλλά φαντάζομαι ότι θα πρέπει να είναι πολύ άσχημο για έναν πρωθυπουργό να ανακοινώνει στο λαό, μεγάλο κομμάτι του οποίου τον ψήφισε, ότι η ζωή του θα γίνει πολύ δύσκολη και ότι δύσκολα, αν όχι ποτέ, θα επανέλθει στα σημερινά της επίπεδα.

Τα επιχειρήματά σου γι’ αυτή την άσχημη για όλους απόφαση είναι σεβαστά και, μεταξύ μας, σε μεγάλο βαθμο σωστά. Η χρεοκοπία της Ελλάδας, σήμερα, θα σήμαινε επιστροφή της χώρας στο 1950 και οριστικό τέλος της όποιας ελπίδας ανάκαμψής της μέσα στις ορατές μελλοντικές γενιές, οπότε, ως προοπτική ήταν απορριπτέα. Προφανώς, δε, έγινε μια προσπάθεια ώστε τα μέτρα που έλαβες, προκειμένου οι Ε.Ε.δες, οι ΕΚΤήδες και οι ΔΝΤούδες να μας βοηθήσουν, να είναι όσο πιο στρογγυλεμμένα γινόταν. Για να το πω απλά, αν και ξέρω ότι δεν μιλάς κατ’ αυτό τον τρόπο, έγινε προσπάθεια ώστε το αγγούρι να μας μπει όσο λιγότερο οδυνηρά γινόταν. Οπότε, πόντος έστω και για την προσπάθεια. Φαντάζομαι, δε, ότι έτσι και στη θέση σου ήταν ο Πρόεδρας Γαρδούμπας, σήμερα θα γινόταν εδώ των Χειμερινών Ανακτόρων και του Τείχους των Θρήνων, μαζί.

Από κει και πέρα, όμως, θα πρέπει να το πάρεις απόφαση ότι, όπως ήρθες σε ρήξη με το όνειρο των πολλών, έτσι θα πρέπει να έρθεις σε ρήξη, οριστική μάλιστα, και με την πραγματικότητα των ολίγων. Τι θέλω να πω; Ότι, αφ’ ης στιγμής έκοψες δύο χιλιάρικα από τη σύνταξη του πατέρα της καλής μου, ο οποίος την πήρε μετά από 45 χρόνια ένσημα, τώρα πρέπει να κόψεις και τον κώλο όλων όσοι πλούτισαν εις βάρος μας τα τελευταία 35 χρόνια. Και, για να το κάνω σαφές, ιδού και μερικά παραδείγματα:

-Αν δεν κάνεις νόμο που να ορίζει σαφώς ότι η φοροδιαφυγή είναι έγκλημα και τιμωρείται αναλόγως (δημεύσεις περιουσιών, φυλακίσεις, δημόσιοι εξευτελισμοί, κλπ),
-Αν δεν καθιερώσεις άμεσα “πόθεν έσχες” για το σύνολο των υπαλλήλων του δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα,
-Αν δώσεις έστω και ένα σεντ αύξηση σε διάφορες κατηγορίες “δημοσίων λειτουργών” (ναι, μιλάω ευθέως για τους δικαστικούς),
-Αν δεν κόψεις το κεφάλι οιουδήποτε πούστη πιαστεί να ζητά μίζα, φακελλάκι, κλπ,
-Αν μου ανακοινώσεις ότι προχωρούμε σε νέα εξοπλιστικά προγράμματα,
-Αν δεν φροντίσεις να απαλλάξεις το Δημόσιο από μερικές χιλιάδες αργόμισθων,
-Αν γίνει έστω και μία χαριστική ρύθμιση για χρέη προς το Δημόσιο σε οιαδήποτε ΠΑΕ ή ΚΑΕ,
-Αν δεν κατορθώσεις να μαζέψεις τουλάχιστον το 50% του μαύρου χρήματος που κυκλοφορεί σήμερα στην Ελλάδα,
-Αν δεν σπάσεις με Louisville slugger το κεφάλι οιουδήποτε μέλους της κυβέρνησης (από υπουργό ως ειδικό σύμβουλο) πιαστεί να κάνει τα στραβά μάτια σε παρανομία,
-Αν δεν πολεμήσεις την αρρώστια που λέγεται Ε.Σ.Υ.,
-Αν δεν πάει κάποιος φυλακή, ως υπεύθυνος για το χάλι που βρέθηκε η χώρα,
-Αν επιχειρήσεις κι εσύ να κρύψεις κάτω από το χαλί τις αμαρτίες του συναφιού σου (πολιτικοί, δημοσιογράφοι, επιχειρηματίες, αυτό, άλλωστε, δεν είναι η διαπλοκή;…),
-Αν δεν αλλάξεις άμεσα τον εκλογικό νόμο,
-Αν δε φορολογήσεις -σοβαρά, όμως- την Εκκλησία και τις τράπεζες,
-κλπ, κλπ, κλπ, τα ξέρεις άλλωστε καλύτερα, σου τά’ πε και το ΔΝΤ,

τότε, Πρόεδρέ μου, θα περάσεις στην Ιστορία ως ο πολιτικός που οδήγησε τη χώρα στην εξαθλίωση για το απόλυτο ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ! Ως ο πολιτικός που λύσσαξε να φτιάξει ένα όπλο, να το γεμίσει σφαίρες και μετά το χρησιμοποίησε to blow his fucking brains out.

Μην περιμένεις συναινέσεις και άλλες τέτοιες παπαριές. Όπως αποφάσισες για τις συντάξεις, για τους μισθούς, για τις απολύσεις, έτσι πρέπει να αποφασίσεις και για όλα αυτά που σου ανέφερα πιο πάνω και για πολλά άλλα που πρέπει να γίνουν. Όχι για να ικανοποιηθεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα, αλλά για να αρχίσει αυτή η χώρα να γίνεται χώρα και να μην καταλήξει το 2014 να μοιάζει με συνδυασμό ζούγκλας και έρημης χώρας. Α, ναι, κι όλα αυτά θα πρέπει να γίνουν χθες. Δηλαδή, τώρα αμέσως, χωρίς διαλόγους, διαβουλεύσεις, συζητήσεις. Το πρώτο όπλο φτιάχτηκε και έπεσε στο τραπέζι, με την εκπυρσοκρότησή του να προκαλεί και κάμποσες “παράπλευρες απώλειες”. Το επόμενο πρέπει να είναι μεγάλο, ικανό και ακριβές. Ειδάλλως, καλύτερα να ζητήσουμε όλοι να προσαρτηθούμε στη Γερμανία (είδες τι έκανε η Μέρκελ εν όψει των εκλογών της Ρηνανίας, ε;…).

Αυτά, και θα επανέλθω όταν υπάρξουν εξελίξεις…

UPDATE: α, ναι, τώρα που το θυμήθηκα, κάποια στιγμή η κυβέρνηση θα πρέπει να αποφασίσει ότι η φορολόγηση της περιουσίας την Εκκλησίας της Ελλάδας και όλων των συνακολούθων (μοναστήρια, επιχειρήσεις, μετοχές, κλπ) είναι αναπόφευκτη και πρέπει να γίνει.

Επίσης, διαβάστε και το κομμάτι της Μαρίας Νταλιάνη για τη Βουλή, διότι κι εκεί κάτι πρέπει να γίνει, ΤΩΡΑ!!!

ΚΙ ΑΛΛΟ UPDATE: Πρόεδρέ μου, δες και αυτά που έχουν να σου πουν ο Zaphod κι ο Ανέστης, είναι κοντά σε αυτά που λέω κι εγώ, άσε που συμπληρώνουν και κάμποσα άλλα πράματα που διέφυγαν της προσοχής μου…

Advertisements

2 thoughts on “Ανοιχτή επιστολή στον Γ. Παπανδρέου

  1. Όπου θες, αρκεί να φωνάξουμε πολλοί, μπας και πάρει κανείς χαμπάρι τι παίζει…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s